Selamün aleyküm.
Rahman olan Allah (c.c) kemali merhametinden,sonsuz rahmetinin bir tecellisi olarak,Peygamber Efendimizi alemlere rahmet olarak göndermiştir.
Ayeti kerimede şöyle buyrulmuştur;
“Biz Seni ancak alemlere rahmet olarak gönderdik.”(Enbiya,107)
Peygamber Efendimiz de şöyle buyurmuştur;”Ben Muhammed’im.Ben Ahmed’im.Ben rahmet Peygamberiyim.”(Ahmed b.Hanbel,Müsned)
Gerçekten de Efendimiz,bütün kainat için rahmet olmuştur.
0 çocuklar için,kadınlar için,erkekler için,anne babalar için,idareciler için,gençler ve yaşlılar için,zayıflar güçsüzler için,yoksullar ve yetimler için rahmet olmuştur.
Çağ,O’nunla huzura kavuşmuş,”cahiliyye çağı” iken “asrı saadete” mutluluk çağına dönüşmüştür.
Mehmet Akif merhum;
“Sırtlanları geçmişti yırtıcılıkta beşer/Dişsiz mi bir insan onu kardeşleri yerdi”diyor.
İşte öyle bir zamanda “çöle inen nur”taştan taş kalpleri ipekten yumuşak hale getirmiştir.
Efendimiz (s.a.v)kalplerin de tabibidir.
Yetimin başını okşayan,şehidin çocuğuna “baban olayım mı?” diyen,kölenin elinden tutan,mütevaziliğiyle gönülleri fetheden bir Peygamber olmuştur.
Peygamber Efendimiz,ümmetine şefkatli,merhametli ve çok düşkündü.Bu durum Kuranı Kerim’de şöyle ifade edilir;
“Andolsun size kendi içinizden öyle bir Peygamber gelmiştir ki sizin sıkıntıya uğramanız O’na çok ağır gelir.Size çok düşkündür.Müminlere karşı çok şefkatli ve çok merhametlidir.”(Tevbe,128)
Efendimiz ashabının her türlü haliyle ilgilenir,sıkıntılı anlarında da onları teselli ederdi.Bu konudaki şu olay,hepimizi derinden etkiler.
Peygamberimizin sohbet halkasında her zaman bulunmaya çalışan bir sahabi vardı.
Nereye gitse arkasından gelen küçük çocuğunu önüne oturtarak Efendimizi dinlerdi.
Birgün bu çocuk vefat etti.Onun ölümüne aşırı derecede üzülen baba,bir zaman Efendimizin yanına uğramadı.
Onun yokluğunu hisseden Efendimiz,onun niçin gelmediğini sordu.
Oğlunun vefat ettiğini söylediler.Efendimiz babaya başsağlığı diledi ona şöyle dedi;
“Söyle bakalım.Şimdi o çocuğun yaşadığın sürece yanında olmasını mı,yoksa yarın cennetin hangi kapısına gitsen,onun koşarak “Buyur babacığım “diye sana cennetin kapısını açmasını mı isterdin?”
Sahabi”Ya Rasulallah!Elbette onun bana cennet kapısını açmasını isterdim “ dedi.
Efendimiz (s.a.v.);”Öyleyse istediğin olacak.”buyurdu.(Nesai)
Efendimizin dünyayı şereflendirdiği bu ayda O’nu daha iyi anlayabilmek dileğiyle..
Hayırlı, bereketli, huzurlu ve sağlıklı Cumalar..
Saygılar sunuyorum.